به زبانی دیگر می اندیشم

التماست کردم نگذاری بروم

تو خندیدی و من گریستم

انقدر که در اشک چشمانم غرق شدم !

تو رفتنم را باور نمی کردی

و حالا من شاعری در سرزمینی دور هستم که کسی زبان واژگانم را نمی فهمد

در فکر آنم که به زبان تازه ای بیندیشم

اندیشه ی نو همیشه زندگی بخش بوده است.

مریم یکرنگی